Leo Kok

 Leo Kok

 

Leo Kok is al 54 jaar lid van Amnesty International. Begin jaren ‘60 was hij leraar aan de Chr.HbS in Aalten. Daar gaf hij, met instemming van de directie, eenmaal per jaar een les over A.I. in het kader van het vak geschiedenis. Een bekende affiche ( Jan Wolkers ) had betrekking op de excessen van de Portugese militairen in Angola, nota bene met door NATO geleverde wapens en die mocht in het geschiedenis lokaal een plaats krijgen. Voor die tijd een royaal gebaar van de directie

A.I. was toen nog een kleine groep en veel mensen beoordeelden de organisatie toen nog als een stokpaardje van “links”. Toen Leo naar Assen verhuisde, was hij betrokken bij de oprichting van een werkgroep en adoptie/schrijfgroepen. Hij ging vaak met maatschappelijke groepen in debat over de doelstelling en motivatie van A.I. In de marktkraam stond hij met een oude dominee graag in maatpak om zo kinderachtige vooroordelen te weerspreken. Leo herinnert zich van afgewende gezichten. Maar ook:  een goed bezochte kerkdienst met als thema :   Wat doet A.I. voor de gewetens – gevangenen ?

In 1996 toen hij met Ada in Oosterbeek kwam wonen was A.I al lang geen omstreden organisatie meer maar alom gerespecteerd  met een sterk verbrede doelstelling  : homoseksualiteit, doodstraf, vrouwenrechten, het recht op huisvesting enz. Leo zit namens de Diaconale Commissie van de   Remonstrantse Gemeente in A.I. groep Renkum en probeert daar de belangstelling levend te houden. Ook bij de plaatselijke activiteiten van de groep is Leo betrokken.